List biskupów polskich & Homilia ks. prof. Waldemara Chrostowskiego z okazji beatyfikacji Kard. Stefana Wyszyńskiego & M. Elżbiety Róży Czackiej

List biskupów polskich z okazji beatyfikacji

Kard. Stefana Wyszyńskiego &

M. Elżbiety Róży Czackiej

Rok: 2021

POŁĄCZYŁA ICH ŚWIĘTOŚĆ

List biskupów polskich z okazji beatyfikacji

Kard. Stefana Wyszyńskiego i M. Elżbiety Róży Czackiej

Effatha – otwórz się

Usłyszeliśmy przed chwilą ważne słowa: Effatha – otwórz się oraz: Odwagi! Nie bójcie się, Ja jestem. Żeby móc świadczyć o Bogu i pomagać innym, trzeba otworzyć się na Bożą łaskę, która niezależnie od naszej kondycji fizycznej, życiowych przeciwności, cierpienia i przykrych doświadczeń może przynieść w nas i przez nas obfite owoce. Potrzebna też jest odwaga, dzięki której możemy pokonywać nasze słabości i lęki naszej codzienności.

Za tydzień będziemy przeżywać radosną uroczystość beatyfikacji kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia oraz Matki Elżbiety Czackiej, niewidomej założycielki Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża i Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi w Laskach. Bóg mógł przez nich dokonać wielkich rzeczy, bo otworzyli się na Jego łaskę i z odwagą podjęli swoje powołanie, służąc innym.

Bóg prowadzi różnymi drogami

Róża Czacka, późniejsza Matka Elżbieta, urodziła się w Białej Cerkwi – dziś Ukraina – 22 października 1876 r., w znanej arystokratycznej rodzinie. Jej stryj, Włodzimierz, był kardynałem i bliskim współpracownikiem papieży. Róża otrzymała staranne wychowanie i wykształcenie. W wieku 22 lat straciła wzrok. Jej ślepota stała się wielką traumą dla rodziny, która nie umiała przyjąć jej niepełnosprawności. Jak zaakceptować to, na co nie potrafili się zgodzić nawet najbliżsi? Po trzech dniach modlitwy i rozmyślania Róża zrozumiała, że może liczyć tylko na Boga, któremu ufała i na siebie. Na szczęście posłuchała rady doktora Gepnera, który powiedział jej prawdę: Wzrok jest na zawsze stracony, ale zarazem wskazał jej drogę mówiąc, że nikt do tej pory w Polsce nie zajął się niewidomymi. Zrozumiała, że otrzymała wskazówkę na przyszłość. Postanowiła stworzyć instytucję, w której niewidomi będą się kształcić i przygotowywać do samodzielnego życia. Po latach napisała: Tak jak doktor Gepner był moim wielkim dobroczyńcą, tak moim największym szczęściem jest to, że zostałam niewidomą. Cóż by ze mnie było, gdyby nie to kalectwo? Jakie byłoby moje życie, życie bez niego? Jej ślepota stała się skałą, na której Bóg mógł wybudować piękny dom. Nadano mu nazwę: Dzieło Lasek lub też Triuno – na cześć Trójcy Przenajświętszej. A dewizą tego Dzieła było: niewidomy człowiekiem użytecznym. Po raz pierwszy w Polsce podjęto pracę z niewidomymi, a nie tylko dla niewidomych. Matka Czacka chciała, aby przygotowujący się do samodzielnego życia niewidomi zrozumieli, że mogą być szczęśliwi, mimo swojej ślepoty.

To nowe, rewolucyjne odkrycie, które Matka Elżbieta zawdzięczała własnej niesprawności, było elementarnie proste, bo odwoływało się do nauki Krzyża. Zmagając się ze swoim kalectwem i pytając, jak własną biedę przekształcić w źródło pomocy dla innych, żyjących w trudniejszej sytuacji, zrozumiała, że cierpienie może stać się uprzywilejowanym miejscem spotkania z Bogiem i dotarcia do prawdy, którą trudno dostrzec ludziom fizycznie sprawnym i zaaferowanym problemami dnia codziennego. Z pełną jasnością widziała, że najbardziej zbliżamy się do Boga, kiedy jesteśmy blisko człowieka, który cierpi i jest w potrzebie. Podstawowe zadanie polega na tym, aby usłyszeć głos ludzi, których zagłusza cierpienie i zgiełk świata, i stworzyć przestrzeń, w której człowiek znajdzie spokój i miejsce do refleksji, a z czasem też drogę, która prowadzi do Boga. I Laski stały się takim miejscem, gdzie oprócz przygotowania dzieci i młodzieży do samodzielności, znaleźli miejsce poszukujący Boga i sensu życia. Byli to ludzie z różnych środowisk społecznych i politycznych. To dzięki Matce i ks. Korniłowiczowi – ojcu duchowemu Dzieła – mogli się czuć w Laskach, jak w domu. Mogli tam zobaczyć, jak owocuje Ewangelia wcielona w życie i jak wygląda współpraca niewidomych, sióstr, świeckich i księży. Wcielona w życie Ewangelia przygotowuje miejsce, w którym jest możliwe podejmowanie wspólnych zadań, przezwyciężanie niezdrowych ambicji i nieporozumień.

Z takim ewangelicznym Kościołem spotkał się w Laskach ksiądz Stefan Wyszyński i z ogromnym przejęciem pisał o tym do Matki Czackiej: Uderzyło mnie to, że ludzie Matki mają ten jakiś szczególny wzrok. Oni patrzą z pogodnym bohaterstwem. W takie chrześcijaństwo ksiądz Wyszyński wpisał swoje kapłaństwo.

Przyszły prymas urodził się 3 sierpnia 1901 roku w Zuzeli nad Bugiem, na pograniczu Podlasia i Mazowsza. W kraju zniewolonym i prześladowanym, gdyż Polska była jeszcze pod zaborami, małego Stefana – podobnie jak młodą Różę – rodzina nauczyła miłości do Boga, Kościoła, Ojczyzny i Matki Najświętszej. Po wstąpieniu do seminarium duchownego we Włocławku okazało się, że jest chory na ciężkie zapalenie płuc. Choroba postępowała tak szybko, że zarówno on sam, jak i jego przełożeni bali się, że nie dożyje do święceń kapłańskich. Stefan modlił się do Matki Najświętszej, aby wyprosiła mu łaskę święceń i aby mógł odprawić przynajmniej kilka Mszy Świętych. Cierpienie, którego doświadczył w czasie seminarium, nauczyło go, jak sam powie, patrzeć z pokorą na drugiego człowieka.

W czasie studiów seminaryjnych spotkał księdza Władysława Korniłowicza, o którym powiedział, że wywarł on ogromny wpływ na całe jego życie duchowe i kapłańskie. Ta znajomość, która podczas studiów na KUL-u przerodziła się w głęboką przyjaźń, przetrwała aż do śmierci księdza Korniłowicza. Na ukształtowanie osobowości i formacji społecznej księdza Wyszyńskiego duży wpływ mieli także wybitni księża społecznicy: ks. Antoni Szymański – rektor KUL, O. Jacek Woroniecki – wybitny tomista i pedagog oraz ks. Antoni Bogdański – naczelny kapelan harcerstwa. Dlatego nauczanie społeczne Kościoła traktował jako ważną część misji ewangelizacyjnej.

Święcenia kapłańskie otrzymał Wyszyński 3 sierpnia 1924 r. w katedrze włocławskiej. W czasie studiów w Lublinie działał w Stowarzyszeniu Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. W marcu 1946 r. papież Pius XII mianował księdza Wyszyńskiego biskupem lubelskim, a 12 listopada 1948 r. arcybiskupem gnieźnieńskim i warszawskim, Prymasem Polski. 27 listopada 1952 r. został mianowany kardynałem. Niestety ówczesne władze komunistyczne nie wyraziły zgody na jego wyjazd do Rzymu na konsystorz, na którym miał odebrać kapelusz kardynalski. Mógł to uczynić dopiero 6 maja 1957 roku.

Pierwsze spotkanie księdza Wyszyńskiego z matką Czacką miało miejsce w lipcu 1926 roku w Laskach, gdzie przyjechał na zaproszenie księdza Korniłowicza. Zapoczątkowana wtedy przyjaźń z Dziełem Niewidomych i jego założycielami przetrwała aż do końca dni wielkiego Prymasa. Jego relacje z matką Czacką zacieśniły się szczególnie w czasie okupacji. Po wybuchu wojny ksiądz Wyszyński musiał opuścić Włocławek, gdyż był poszukiwany przez Gestapo. Ukrywał się najpierw u rodziny we Wrociszewie, później w Żułowie i Kozłówce na Lubelszczyźnie. W czerwcu 1942 roku przyjechał do Lasek na miejsce księdza Jana Ziei, jako kapelan sióstr, opiekun niewidomych, a także jako kapelan Armii Krajowej i duszpasterz okolicznej ludności.

O wielkim wpływie, jaki matka Czacka wywarła na jego życie, najlepiej świadczy kazanie, które wygłosił w czasie jej pogrzebu, 19 maja 1961 r. w Laskach: W tej chwili moim obowiązkiem jest stanąć przy tym obfitym źródle wody żywej i z pomocą nieudolnych słów pochwycić przynajmniej odrobinę ożywczych wspomnień z bogatego życia Matki naszej, Matki naszych serc (…), czerpaliśmy z bogatego ducha naszej Matki i duchowości tego ubłogosławionego przez Boga miejsca.

Po śmierci Matki ksiądz Prymas często wracał do grobów założycieli Dzieła. Przed wyjazdem
do Rzymu na sesje soborowe, przed trudnymi rozmowami z ówczesną władzą komunistyczną, niepostrzeżenie i bez zapowiadania się, chociaż na chwilę przyjeżdżał do Lasek, aby tam się modlić. Co roku, z wyjątkiem uwięzienia czy choroby, po wielkoczwartkowym Mandatum w archikatedrze, jechał do Lasek, by tam razem z niewidomymi, siostrami i świeckimi pracownikami Dzieła trwać na adoracji i napełniać się mocą płynącą z paschalnego krzyża światła i zwycięstwa Chrystusowej miłości, aby potem mieć ją dla każdego.

Wiemy, że o księdzu Prymasie napisano ostatnio wiele. Ukazały się jego przemówienia i kazania, powstały nowe filmy i książki. Najczęściej teksty te mówią o nim jako duszpasterzu, wielkim mężu stanu, patriocie, społeczniku, nawet polityku. Często prymas ukazany jest jako człowiek walki z komunizmem. Ale to, co było jego priorytetem, podobnie jak u Matki Czackiej, to troska i walka o człowieka, o jego wolność, po to, by człowiek stworzony na obraz i podobieństwo Boże, mógł jaśnieć pełnym blaskiem wolności, prawdy, miłości i przebaczenia. Dlatego tak bardzo troszczył się zarówno o wolność jak i świętość Kościoła i o dobro wspólne Ojczyzny, rozumiane jako respektowanie praw każdego Polaka i ułatwianie mu wykonywania obowiązków.

Szczególnie ważny etap w jego życiowej misji rozpoczął się wraz z nominacją na arcybiskupa metropolitę gnieźnieńskiego i warszawskiego oraz prymasa Polski, gdy wziął na siebie odpowiedzialność za dwie archidiecezje i cały Kościół w Polsce. W konfrontacji z totalitarnym systemem komunistycznym z jednej strony wzywał do włączenia się Polaków w odbudowę zrujnowanego przez wojnę kraju, a z drugiej napominał rządzących, by respektowali prawa człowieka. Odznaczał się cnotą męstwa, która ujawniła się zwłaszcza wtedy, gdy – wobec nasilanych prześladowań Kościoła – wypowiedział władzom komunistycznym zdecydowane: „Non possumus”. 25 września 1953 r., po kazaniu w kościele św. Anny został aresztowany. Nie załamał się. W więzieniu powstały dwa największe dzieła: Jasnogórskie Śluby Narodu i Wielka Nowenna przed Tysiącleciem Chrztu Polski.

Kiedy przygotowujemy się do beatyfikacji warto postawić sobie pytanie – skąd czerpał do tego siły? Najpełniej dają na nie odpowiedź jego więzienne zapiski. Całkowicie zjednoczony z Bogiem, nieustannie z Niego czerpał, aby potem dawać innym. Ten zwykły człowiek otwarty na potrzeby innych, był niezwykły swoją wiarą, swoim zaufaniem Bogu i Matce Najświętszej. Był niezwykły swą miłością przebaczającą każdemu, nawet tym, którzy go uwięzili. Mimo doznanych krzywd – jak sam mówił – nie miał wrogów. Z jednej strony prymas bolał, że nie może wypełniać swojej biskupiej posługi, nie może brać czynnego udziału w życiu Kościoła i domagał się swoich praw, z drugiej zaś stwierdza, że przeżywa te trzy lata, jako szczególny dar Boga, który przygotowuje go na późniejszą trudną służbę Kościołowi i Polsce. Ta głęboka wiara w Opatrzność była źródłem jego zaufania człowiekowi. Miał świadomość mocy Bożej w sobie. Mówił: Udzielasz jej nieustannie, gdy idziemy z krzyżem, choć nieraz czujemy się tacy samotni. Ale, gdy zamknę oczy, gdy wsłucham się w poruszenie duszy, czuję Ciebie (…). Wystarczy się zwrócić choć na chwilę ku Tobie, by odnaleźć Ciebie w sobie.

Świętość nie jest luksusem

Kiedy przeglądamy katalog świętych Kościoła katolickiego, zauważamy, że są tam osoby różnych stanów, powołań i zawodów: osoby świeckie, konsekrowane i księża. Gdybyśmy mieli szukać wspólnego mianownika, to można powiedzieć, że potrafili oni rozpoznać wolę Bożą i ją wypełniać w sytuacjach i w czasie, w jakim przyszło im żyć. Tak też było w życiu m. Elżbiety Czackiej i ks. kardynała Stefana Wyszyńskiego. Oboje dobrze wiedzieli, że Bóg bliski w cierpiącym człowieku i sakramentach Kościoła, to dwa filary wiary, która pomaga rozpoznać wyzwania, jakie niesie powołanie w konkretnym czasie i wydarzeniach. Niewidoma, młoda dziewczyna i młody, chory kleryk. Do tego trudne czasy, w jakich przyszło im żyć – odbudowywania niepodległej ojczyzny, później lata okupacji i coraz bardziej agresywnego komunizmu. Można było się załamać i zwątpić, ale dzięki temu, że potrafili zaufać Ewangelii, każde z nich na swoją miarę umiało podejmować stojące przed nimi zadania, torować nowe drogi i otwierać nowe perspektywy działania w Kościele w Polsce. Uczynili tyle dobra, ponieważ całe życie oddali Bogu i na serio przyjęli słowa św. Pawła: Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia (Flp 4,13)

Każde z nich tę swoją drogę do świętości zawierzyło Matce Najświętszej i chcieli służyć Bogu i człowiekowi tak, jak Maryja. Matka Elżbieta złożyła swój akt ofiarowania Matce Bożej 8 grudnia 1921 roku, mówiąc: Obieram Cię dzisiaj za moją Matkę, Opiekunkę… Zaś ksiądz Prymas, uwięziony w Stoczku Warmińskim, 8 grudnia 1953 r. mówił: Tobie poświęcam ciało i duszę moją (…) wszystko, czym jestem i co posiadam.

Bóg złączył tych dwoje ludzi, tak przecież różnych i przez nich dokonał wielkich rzeczy. Słowa księdza Prymasa: Soli Deo – Samemu Bogu i Matki Elżbiety: Przez krzyż do nieba, jakie nam zostawili, jakże są aktualne i dzisiaj. Pokazali nam drogę. Innej szukać nie trzeba.

Poprzez wyniesienie sług Bożych do chwały ołtarzy poznajemy ich na nowo w tajemnicy świętych obcowania. Niech pomagają nam w odczytywaniu ich prorockich intuicji w podejmowaniu aktualnych wyzwań duszpasterskich Kościoła Chrystusowego w Polsce.

Podpisali: Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi
obecni na Sesji Rady Biskupów Diecezjalnych,
Jasna Góra-Częstochowa, 25 sierpnia 2021 r.

Książki do pobrania:

listy-mcz-st-kard-w

niewidoma-matka-niewidomych-ercz

Step 2 of Provincial Reopening

 JUŻ NIE POTRZEBUJESZ BILETÓW NA MSZĘ ŚW. NIEDZIELNĄ

Zapraszamy ponownie na Mszę św.  Dostępna iliść w  kościele to 25% miejsc w kościele.

Do zobaczenia w ten weekend!

NO MASS TICKETS NEEDED NOW
We welcome you back to Mass this weekend until the 25% capacity has been reached.
You are no longer required to have tickets to attend Mass at St. Hedwig Church.
We hope to see you this weekend!

LIPIEC – MIESIĄC POŚWIĘCONY KRWI CHRYSTUSOWEJ

Zgodnie z tradycją Kościoła, miesiąc lipiec to czas poświęcony szczególnej czci Najświętszej Krwi Chrystusa (święto zostało usunięte z kalendarza Kościoła w 1969 r.). Pierwsze wzmianki o czczeniu Krwi znajdziemy we wczesnochrześcijańskich hymnach i dziełach Ojców Kościoła. Św. Duchowość Krwi Jezusa to szczególne zaproszenie, by w codziennym zmaganiu z trudnościami, w dobie cywilizacji śmierci, neopogaństwa, demoralizacji, szerzącego się okultyzmu, deptania ludzkiej godności „zbierać” Drogocenną Krew Baranka i obmywać świat, by usłyszeć „krzyk Krwi” we wszelkich biedach dotykających drugiego człowieka, w ciemnościach ludzkiej duszy. W miesiącu Lipcu szczególnie zachęcamy do odmawiania Litanii do Najdroższej Krwi Chrystusa.

ODNOWIENIE AKTU POŚWIĘCENIA NARODU POLSKIEGO I POLONII NAJŚWIĘTSZEMU SERCU PANA JEZUSA

Panie nasz Jezu Chryste,

Dziś cały Episkopat, tak jak przed stu laty, zbiera się w świątyni poświęconej czci Najświętszego Serca Twego w Krakowie, a my na szlaku emigracji w Archidiecezji Ontario z całą parafią w Oshawie. W osobach swoich pasterzy, osób życia konsekrowanego i wiernych – staje przed Tobą naród, Kościół w Polsce i na emigracji, aby uroczyście ponowić akt oddania się Twojemu Najświętszemu Sercu.

Podobnie jak nasi przodkowie u progu niepodległości, tak i my polecamy Ci dzisiaj Kościół, Ojczyznę i Polonię, dziękując za dar wolności. Oddając się Twojemu Najświętszemu Sercu, prosimy: Przyjdź królestwo Twoje! A w ślad za św. Janem Pawłem II wołamy: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”.

W obliczu Twego miłosierdzia, wyznajemy ze skruchą nasze grzechy indywidualne i społeczne. Przepraszamy za brak szacunku dla życia, także tego najsłabszego, ukrytego pod sercem matki. Przepraszamy za grzechy wykorzystania seksualnego małoletnich, popełnione zwłaszcza przez niektórych duchownych i związane z tym grzechy zaniedbania ich przełożonych. Przepraszamy za nałogi i uzależnienia, za prywatę, partyjniactwo, agresję i niezdolność do dialogu. Przepraszamy za brak czci dla tego, co święte, w tym próby instrumentalnego traktowania religii.

Świadomi naszych wad i słabości – stojąc wobec nowych i trudnych wyzwań dla Kościoła i Ojczyzny – z ufnością wołamy: Otwórz nasze oczy, ulecz chore serca, obmyj to, co brudne, daj łaskę nawrócenia i pokuty! Uwolnij nas od wzajemnej nienawiści i pogardy, od ducha niezgody i raniących podziałów. Daj nam światłe oczy serca, abyśmy przestali dostrzegać w sobie wzajemnie przeciwników a zobaczyli współdomowników – w Twoim Domu, który ma na imię Polska, a także w tym domu, który ma na imię Kanada. Daj nam łaskę szczerej miłości do Ciebie, do Kościoła, Ojczyzny i do siebie nawzajem. Zaszczep w nas ducha powszechnego braterstwa.

Jezu, uczyń nasze serca na wzór Serca Twego, abyśmy umieli tracić życie w służbie najbardziej potrzebującym, najsłabszym i bezbronnym. W trudnym czasie pandemii poprowadź nas ku chorym i starszym oraz tym, którzy opłakują swoich zmarłych. Otwórz nasze serca na tych, którzy zostali boleśnie zranieni we wspólnocie Kościoła, aby dzięki Twojej łasce ich rany się zagoiły i aby ponownie zaznali pokoju.

Spraw, aby polskie rodziny w Twoim miłującym sercu znajdowały źródło jedności i odnowy. Aby były ogniskami miłości i pokoju, wolnymi od zdrady, agresji i przemocy, otwartymi na przyjęcie nowego życia oraz zdolnymi do przekazu wiary nowym pokoleniom. Otwórz serca młodych, by ich entuzjazm, siła wiary i świadectwo nadziei odnawiało wspólnotę Kościoła.

Naucz nas stawać w dziękczynieniu nad tym, co Sam stworzyłeś. Naucz nas dbać o piękną i niezniszczoną ziemię, abyśmy – w darze od Ciebie – mogli przekazać ją tym, którzy przyjdą po nas.

Powierzamy Ci całe nasze życie osobiste, rodzinne i społeczne, które pragniemy oprzeć na trwałych zasadach Ewangelii. Podobnie jak przed stu laty, w pokorze poświęcamy się Twojemu Najświętszemu Sercu, oddając naszą Ojczyznę i całą Polonię w Twoje władanie.

Z ufnością wołamy: Chwała niech będzie Najświętszemu Sercu Twemu, którym tak bardzo nas umiłowałeś i przez które prowadzi droga do naszego zbawienia. Amen.

Czerwiec- Miesiącem Najświętszego Serca Pana Jezusa // June – the Month Honouring the Heart of Jesus

CZERWIEC – MIESIĄC CZCI  NSPJ

W miesiącu czerwcu czcimy Najświętsze Serce Pana Jezusa. Kościół widzi w nabożeństwie do Serca Jezusowego znak miłości Boga ku ludziom. Nabożeństwo do Serca Jezusowego ma nas uwrażliwiać na grzech, mobilizować w imię miłości Chrystusa do walki z nim oraz do wynagradzania za tych, którzy najwięcej ranią Boże Serce.          Litania do Najświętszego Serca Pana Jezusa niech będzie naszą codzienną modlitwą przy pacierzu.

JUNE – THE MONTH HONOURING THE HEART OF JESUS

During June we honor the Most Sacred Heart of our Lord Jesus. The church regards the devotion to the Heart of Jesus as a sign of God’s love for his people. Devotions to the Heart of Jesus make us conscious of our sins, mobilizes us in the name of Christ’s love to battle with him and to make amends for those who have greatly injured the Heart of God. We encourage everyone to the specific prayers entreating the Heart of Jesus for mutual love in our families. The Litany to the Sacred Heart of our Lord Jesus will be our daily prayer in our devotions.

Ponowne Otwarcie Kościoła // The Reopening of the Church

St. Hedwig’s Parish Welcomes You Back!

Władze lokalne podały do wiadomości, że z dniem 11 czerwca b.r nasza prowincja – Ontario wchodzi w pierwszy etap ponownego otwarcia covidovego.  Z radością ogłaszamy, że regularna Msza św. zostanie wznowiona od tego piątku, 11 czerwca – w 15% pojemności kościoła (w naszym przypadku jest to 70 osób). Zobacz szczegóły poniżej:

MSZA ŚW. NIEDZIELNA:

Możliwość uczestnictwa w regularnych Mszach św. od tego weekendu:

Sobota 17:00;  Niedziela 8:00, 9:30 (Eng.) & 11:00.

Bilety na Msze św. niedzielną na 19 & 20 czerwca będą dystrybuowane w naszym kościele w najbliższy weekend.

MSZA ŚW. W DNI POWSZEDNIE:

W ten piątek, 11 czerwca b.r. wracamy do naszego regularnego harmonogramu Mszy św.

Zapraszamy wszystkich parafian na Adoracją Najświętszego Sakramentu o godz. 18:00,

Różaniec o godz: 18:20 oraz Mszę św. o godz. 19:00.

POMOC:

Proszę rozważyć pozostanie po niedzielnej Mszy św., aby pomóc w odkażaniu kościoła.

Z góry BÓG ZAPŁAĆ!

SPOWIEDŹ ŚWIĘTA:

Spowiedź jest możliwa przed Mszą św., lub po wcześniejszym umówieniu się z ks. Proboszczem.

_____________________________________________________________________________

With the announcement from the local government that Ontario will be entering into the first stage of the COVID-19 re-opening on June 11; we are happy to announce that regular in-person Masses will resume starting this Friday, June 11th at 15% church capacity. Please see details below:

SUNDAY MASS: 

Our regular Sunday Mass times will resume starting this weekend as follows:

Sat. 5pm;   Sun. 8:00am, 9:30am (Eng.) & 11:00am

Tickets for the June 19th & 20th Masses will be distributed at our church this upcoming weekend.

DAILY WEEKDAY MASS: 

We return to our regular Daily Mass Schedule this Friday, June 11th at 6pm with the Eucharistic Adoration, Rosary & Mass at 7pm.

HELP NEEDED: 

Please consider staying back after the Sunday Mass to help sanitize the church. THANK YOU!

THE SACRAMENT OF PENANCE

The Sacrament of Penance (Confession) is offered before each Mass or by appointment with the Pastor.

 NABOŻEŃSTWO  MAJOWE // MAY DEVOTIONS


NABOŻEŃSTWO   MAJOWE

Maj – jest miesiącem poświęconym Maryi.  Pozostając w domach w czasie lockdown wykorzystajmy ten czas do odkrycia na nowo piękna modlitwy różańcowej i tradycji nabożeństw majowych. Z rodziną bądź indywidualnie, wpatrując się w Oblicze Chrystusa i zagłębiając w sercu Maryi postarajmy się codziennie bądź w ramach możliwości odmawiać Litanię Loretańską do Najświętszej Maryi Panny, aby wyprosić u Pana Boga, łaskę zatrzymania pandemii.  Niech Jej matczyne orędownictwo pomoże wam przetrwać czas tej szczególnej próby.

Modlitwa Papieża Franciszka:

O Maryjo, Ty zawsze jaśniejesz na naszej drodze, jako znak zbawienia i nadziei. Powierzamy się Tobie, Uzdrowienie chorych, która u stóp krzyża zostałaś powiązana z cierpieniem Jezusa, trwając mocno w wierze.  Ty, Zbawienie ludu rzymskiego, wiesz, czego potrzebujemy i jesteśmy pewni, że zatroszczysz się oto, aby radość i święto – tak jak w Kanie Galilejskiej –mogły powrócić po tym czasie próby.  Pomóż nam, Matko Bożej Miłości, byśmy dostosowali się do woli Ojca i czynili to, co powie nam Jezus, który obarczył się naszym cierpieniem i dźwigał nasze boleści, by nas prowadzić przez krzyż ku radości zmartwychwstania. Amen.     Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona…

MAY DEVOTIONS

The month of May – is dedicated to the Blessed Virgin Mary. The Litany of Loreto is a beautiful prayer that calls upon the many titles of Our Lady. The Litany is an opportunity to draw closer to Jesus’ mother through seeing her as the greatest example of the Christian life. Staying at home right now due to the pandemic, let’s use this time to rediscover the beauty of the rosary and the tradition of the May Devotions. May her maternal intercession help you to endure this special trial.

ANOTHER LOCKDOWN

UWAGA:   LOCKDOWN OD 19 KWIETNIA 2021r AŻ DO ODWOŁANIA

Drodzy Parafianie,

Z uwagi na wymagania Rządu Prowincji Ontario, podczas trwania czasu stanu wyjątkowego, począwszy od poniedziałku 19 kwietnia 2021r. aż do odwołania (sugerowana data to maj 20) wszystkie Msze św. odprawiane publicznie są odwołane (DYSPENSA), zarówno w ciągu tygodnia, jak i w weekendy.   Msze święte w intencjach wcześniej zamówionych ks. Proboszcz odprawi w dowolnym czasie każdego dnia. 

NIEDZIELA:   Nasz kościół będzie otwarty każdej niedzieli w godzinach: 10:00am – 2:00PM do prywatnej 10 minutowej modlitewnej adoracji.  9 OSÓB – to maksymalna zezwolona ilość ludzi w kościele; podczas adoracji istnieje możliwość przyjęcia komunii świętej.

DNI POWSZEDNIE: Od poniedziałku do soboty, kościół będzie otwarty od godz: 5:00PM do 6:00PM, w tym czasie zostanie udzielona komunia święta.

POGRZEBY:  Maksymalna ilość ludzi w kościele 9 osób.

Jeśli ktoś zapragnie przyjść do kościoła w innych godzinach niż godziny otwarcia, prosimy zadzwonić do drzwi biura parafialnego. W tym wyjątkowym czasie wchodzimy do kościoła tylko bocznymi drzwiami.  Dziękujemy za współpracę i zrozumienie. Kolejne informacje będą podane w miarę rozwoju sytuacji.   

ATTENTION: LOCKDOWN FROM 19 APRIL 2021  UNTIL FURTHER NOTICE

Dear Parishioners,

In the view of the requirements of the Government of Ontario, beginning Monday 19th of April, 2021 until further notice, all public Masses will be cancelled, both during the week and on weekend. The priests of the archdiocese will celebrate Mass every day privately for the intentions of the people.

SUNDAY:   Our church will be open every Sunday from 10:00 am – 2:00 pm for a private 10-minute Eucharistic Adoration. 9 PEOPLE – is the maximum number of people allowed in the church; during adoration it is possible to receive Holy Communion.

WEEKDAYS:   From Monday to Saturday, the church will be open from 5:00 PM to 6:00 PM, during which time Holy Communion will be administered.

FUNERALS: are limited currently to nine people.  

If anyone wishes to come to the church outside the times mentioned above, you may do so by calling our office and/ or ringing the doorbell of the parish office. At this special time, we only enter the church through the side door.  Thank you for your continuing cooperation and understanding. Further information will be provided as the situation evolves.

Province Issues “Stay At Home Order” effective April 8, 2021

Dzisiejszym popołudniem rząd Prowincji Ontario ogłosił “Stay-At-Home Order”, który będzie obowiązywał w całej prowincji od czwartku 8 kwietnia b.r. na okres jednego miesiąca. We wszystkich regionach Archidiecezji Toronto należy przestrzegać następujących wytycznych dla miejsc kultu religijnego, a mianowicie:

  • Frekwencja jest dalej ograniczona do 15% pojemności kościołów (łącznie z osobami asystującymi).

Przez cały czas należy zachować fizyczną odległość.

  • Pogrzeby są ograniczone do 50 osób (w tym osoby pomagające, ale bez personelu domu pogrzebowego) na

polecenie Urzędu Pogrzebowego w Ontario (BAO).

  • Osoby starsze czy też osoby z osłabionym układem odpornościowym lub innymi schorzeniami powinne

pozostać w domu. Zachęcamy do duchowej łączności ze wspólnotą Kościoła poprzez transmisje radiowe,

telewizyjne lub internetowe.

Czas pandemii jest dla nas wszystkich trudnym doświadczeniem.  Testowana jest nasza pokora, człowieczeństwo i akty miłosierdzia wobec bliźniego. Dziękujemy Wam za nieustanną współpracę, cierpliwość i dostowywanie się do narzucanych nam przez rząd wytycznych i ograniczeń.  Pamiętajmy, że w Bogu nadzieja.  Z nim wszystko możemy i wszystko przetrwamy.  Pandemia niebawem ustanie.  Życzymy Wam siły, nadziei i wiary w lepsze jutro.             Niech Zmartwychwstały Jezus umocni nas wszystkich w świętości.  Miłością i nadzieją napełni nasze serca.      Niech utwierdza naszą wiarę w zwycięstwo dobra nad złem, życia nad śmiercią, miłości nad nienawiścią.
Oby w naszych sercach zawsze był widoczny blask nadziei Zmartwychwstania.

——————————————————————————————————————————————————–

This afternoon, the Province of Ontario announced a “Stay-At-Home Order” to take effect throughout the province as of Thursday, April 8 for a period of one month.

The announcement does not change current restrictions for places of worship. All regions of the Archdiocese of Toronto should continue with the following guidelines:

  • Attendance is limited to 15% capacity of the worship space (including those assisting – priest, cantor, etc.) for sacramental celebrations, with the exception of funerals (see below).       Physical distancing must be observed at all times. 
  • Funerals are limited to 50 people (including those assisting but not including funeral home staff) per direction from the Bereavement Authority of Ontario (BAO).  
  • The elderly, those with compromised immune systems or other health conditions should be strongly encouraged to remain home. They should not be attending church at this time. Live streaming of services should continue where this practice is underway and the dispensation from the Sunday Eucharist remains in place.

Thank you for your continued co-operation and vigilance with all health and safety measures during these challenging days. It is very much appreciated.